تشفّى قلوب اهل ايمان و اهانت و رغم انوف اهل عناد و نفاق است . پس التزام به عدم قبول توبهء كفّار و منافقين ، در زمان رجعت ايشان ، مانعى ندارد . تنوير في تنظير حال توبهء ايشان در آن زمان ، حال توبهء فرعون بىعون است ، چنان‌كه توبهء آن ملعون كه در وقت غرق شدن گفت : قالَ آمَنْتُ أَنَّهُ لا إِلهَ إِلَّا الَّذِي آمَنَتْ بِهِ بَنُوا إِسْرائِيلَ وَ أَنَا مِنَ الْمُسْلِمِينَ قبول نشد و خداوند به او فرمود : آلْآنَ وَ قَدْ عَصَيْتَ قَبْلُ وَ كُنْتَ مِنَ الْمُفْسِدِينَ ؛ « 1 » آيا الآن ايمان آوردى ، حال آن‌كه پيش از اين ، معصيت كار و از جملهء مفسدين بودى . هم‌چنين توبهء كفّار و منافقين كه با اين دو وصف از دنيا بيرون رفته و در زمان ظهور مهدى موعود به دنيا رجوع مىنمايند ، قبول نيست . جواب‌هاى اين شبههء مذكور از شيخ مفيد - نوّر اللّه مرقده الشريف - نقل شده است . جواب سوّم ؛ جواب بسيار متينى است ، چراكه به اين آيهء شريفه مؤيّد است : يَوْمَ يَأْتِي بَعْضُ آياتِ رَبِّكَ لا يَنْفَعُ نَفْساً إِيمانُها لَمْ تَكُنْ آمَنَتْ مِنْ قَبْلُ أَوْ كَسَبَتْ فِي إِيمانِها خَيْراً « 2 » ؛ روزى كه بعضى از آيات پروردگار تو بيايد ، ايمان نفسى كه قبل از آن ايمان نياورده باشد ، فايده‌اى نكند ، بلكه بعضى ، اين را به زمان رجعت تأويل نموده‌اند . چنان‌كه شيخ مفيد در ارشاد فرموده : هنگام ظهور مضمون اين آيه هويدا شود و چون قائم ظهور كند ، توبهء مخالفين و منافقين را قبول نكند و شايد مراد از ايشان كسانى باشند كه براى انتقام كشيدن از ايشان رجعت كرده‌اند ، نه آنان كه اهل آن عصرند و نمرده‌اند ، زيرا قبول توبهء آن‌ها به مقتضاى قواعد ، اظهر است . وجه چهارم ؛ بعضى ديگر در جواب اين شبهه گفته‌اند : اگر ابديّت خلود و عذاب

--> ( 1 ) . سوره يونس ، آيات ، 91 - 90 . ( 2 ) . سوره انعام ، آيه 158 .